Заснован врз популарната новела од 1917 година (за која Кнут Хамсун ќе ја добие Нобеловата награда за литература во 1920 година), долго време се верувало дека филмов е „изгубен“ се` додека не се појави нецелосна копија во Њујорк. Во 1991 година на виделина излегува уште една копија во Холандскиот филмски музеј. Поголемиот дел од конечната верзија на филмот е направен од овие две копии. Леиф Халворсен ја компонира филхармониската придружба за филмот.

Средовечниот Исак си има мал имот среде пустелија. Подоцна ќе му се придружи Ингер, која е убава, но нагрдена со зајачка уста. Заедно се прилагодуваат на пустелијата и формираат семејство. Имаат две момченца и едно девојченце. И девојчето е родено со зајачка уста, па Ингер ќе го убие и закопа. Ова ќе го види сосетката Олин и ќе ги рашири вестите. Најпосле, Ингер е пред суд и ќе биде обвинета на осум години затвор, без притоа да знае дека е повторно бремена.

Исак е емотивно уништен, но продолжува да се грижи за синовите. И` продава дел од земјиштето на една компанија за вадење бакар и се збогатува. Неколкумина купуваат земјиште во негова близина. По осум години Ингер е на слобода и се враќа дома со ќерката што ја родила во затвор. Во продолжение, дејствието ја следи следната генерација...

„Растење на земјата“/ Markens Grøde/ Growth of the Soil
Црно-бел игран филм/ 1921 година/ 107 минути

Режија: Гунар Сомерфелд
Сценарио: Гунар Сомерфелд
Директор на фотографија: Георг Шнивојт