Филмот „Канаринец“ е инспириран од случувањата по труењето со гасот сарин во токиското метро во 1995 година, за кои беше одговорна сектата Аум Шинрикјо. Коичи, син на една припадничка на сектата, се обидува да ја пронајде својата помала сестричка која насилно е одвоена од него, откако децата и мајката ја напуштиле сектата. Полн е со гнев, сака да се одмазди, но разумот му вели дека ако сака да продолжи да живее нормален живот, ќе мора да прости. Во потрагата му помага Јуки, девојче што исто така страдало од злоставување и негрижа.

KANARIA / CANARY
игран филм/ колор/ 2005 година/ 132 минути

Режија и сценарио: Акихико Шиота
Директор на фотографија: Јутака Јамазаки
Улоги: Хоши Ишида, Мицуки Танимура, Хидетоши Нишиџима, Мијако Кода, Кенџи Мизухаши

Кратка биографија за режисерот:
Акихико Шиота (Маизуро, Кјото, Јапонија, 1961-) е режисер и сценарист, дипломец на познатиот универзитет „Рико“ и член на тамошниот филмски клуб заедно со Кијоши Куросава, Макото Шинозаки и Шинџи Аојама. Првиот долгометражен игран филм го напишал и режирал 1999 година под наслов „Шепотења под месечината“ (Gekko no sasayaki), со кој ги освојува наградите за најдобар режисер на неколку јапонски филмски фестивали. Следуваат драмите во кои на различен начин го третира проблемот на созревањето, како „Не се врти“ (Dokomademo ikô, 1999 год.), „Љубовно кино“ (Gipusu, 2001 год.), „Штетен инсект“ (Gaichu, 2001 год.) и „Канаринец“ (Kanaria, 2005 год.). Режирал и научно-фантастични филмови, како што се „Јомигаери“ (Yomigaeri, 2002 год.), „Срце со љубов“ (Kono mune ippai no ai wo, 2005 год.) и „Дороро“ (Dororo, 2007 год.), кој засега е неговото последно филмско остварување.